บทที่ 17 สายลมที่พัดผ่าน

ทิชานั่งพิงเบาะอยู่บนรถ พลางมองออกไปนอกหน้าต่าง บริเวณหน้าคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์วุ่นวายไม่น้อย รถยนต์หลายคันทยอยออกจากคณะ แต่ก็ต้องชะลอตัวต่อกันเป็นแถวยาว

สงสัยเพราะวันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรก แต่ละคณะก็มีกิจกรรมของเด็กปีหนึ่ง แถมยังเลิกในช่วงเวลาไล่เลี่ยกัน เลยกลายเป็นว่ารถดันติดขึ้นมาเสียอย่างนั้น

“...